എന്റെ ജീവന് എനിക്കു വെറുപ്പായ്തോന്നുന്നു; ഞാന് എന്റെ സങ്കടം തുറന്നുപറയും; എന്റെ മനോവ്യസനത്തില് ഞാന് സംസാരിക്കും.
Cross references
ഇങ്ങനെ എന്നോടു ചെയ്യുന്ന പക്ഷം ദയവിചാരിച്ചു എന്നെ കൊന്നുകളയേണമേ. എന്റെ അരിഷ്ടത ഞാന് കാണരുതേ.
താനോ മരുഭൂമിയില് ഒരു ദിവസത്തെ വഴി ചെന്നു ഒരു ചൂരച്ചെടിയുടെ തണലില് ഇരുന്നു മരിപ്പാന് ഇച്ഛിച്ചു; ഇപ്പോള് മതി, യഹോവേ, എന്റെ പ്രാണനെ എടുത്തുകൊള്ളേണമേ; ഞാന് എന്റെ പിതാക്കന്മാരെക്കാള് നല്ലവനല്ലല്ലോ എന്നു പറഞ്ഞു.
അരിഷ്ടനു പ്രകാശവും ദുഃഖിതന്മാര്ക്കും ജീവനും കൊടുക്കുന്നതെന്തിനു?
അവന് ദരിദ്രനെ അവരുടെ വായെന്ന വാളിങ്കല്നിന്നും ബലവാന്റെ കയ്യില്നിന്നും രക്ഷിക്കുന്നു.
ക്ഷാമകാലത്തു അവന് നിന്നെ മരണത്തില്നിന്നും യുദ്ധത്തില് വാളിന്റെ വെട്ടില്നിന്നും വിടുവിക്കും.
അയ്യോ എന്റെ വ്യസനം ഒന്നു തൂക്കിനോക്കിയെങ്കില്! എന്റെ വിപത്തു സ്വരൂപിച്ചു തുലാസില് വെച്ചെങ്കില്!
അയ്യോ, എന്റെ അപേക്ഷ സാധിച്ചെങ്കില്! എന്റെ വാഞ്ഛ ദൈവം എനിക്കു നല്കിയെങ്കില്!
എന്നെ തകര്ക്കുംവാന് ദൈവം പ്രസാദിച്ചെങ്കില്! തൃക്കൈ നീട്ടി എന്നെ ഖണ്ഡിച്ചുകളഞ്ഞെങ്കില്!
വാക്കുകളെ ആക്ഷേപിപ്പാന് വിചാരിക്കുന്നുവോ? ആശയറ്റവന്റെ വാക്കുകള് കാറ്റിന്നു തുല്യമത്രേ.
ആകയാല് ഞാന് എന്റെ വായടെക്കയില്ല; എന്റെ മന:പീഡയില് ഞാന് സംസാരിക്കും; എന്റെ മനോവ്യസനത്തില് ഞാന് സങ്കടം പറയും.
ഞാന് അഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; എന്നേക്കും ജീവിച്ചിരിക്കയില്ല; എന്നെ വിടേണമേ; എന്റെ ജീവകാലം ഒരു ശ്വാസം മാത്രമല്ലോ.
ഞാന് നിഷ്കളങ്കന് ; ഞാന് എന്റെ പ്രാണനെ കരുതുന്നില്ല; എന്റെ ജീവനെ ഞാന് നിരസിക്കുന്നു.
ഞാന് ദുഷ്ടനെങ്കില് എനിക്കു അയ്യോ കഷ്ടം; നീതിമാനായിരുന്നാലും ഞാന് തല ഉയര്ത്തേണ്ടതല്ല; ലജ്ജാപൂര്ണ്ണനായി ഞാന് എന്റെ കഷ്ടത കാണുന്നു.
നീ എന്നെ പാതാളത്തില് മറെച്ചുവെക്കയും നിന്റെ കോപം കഴിയുവോളം എന്നെ ഒളിപ്പിക്കയും എനിക്കു ഒരവധി നിശ്ചയിച്ചു എന്നെ ഔര്ക്കുംകയും ചെയ്തുവെങ്കില് കൊള്ളായിരുന്നു.
ഞാന് സംസാരിച്ചാലും എന്റെ വേദന ശമിക്കുന്നില്ല; ഞാന് അടങ്ങിയിരുന്നാലും എനിക്കെന്തു ആശ്വാസമുള്ളു?
ഞാന് തെറ്റിപ്പോയതു വാസ്തവം എന്നു വരികില് എന്റെ തെറ്റു എനിക്കു തന്നേ അറിയാം.
എന്റെ വാക്കു ശ്രദ്ധയോടെ കേള്പ്പിന് ; അതു നിങ്ങള്ക്കു ആശ്വാസമായിരിക്കട്ടെ.
ഞാന് സങ്കടം പറയുന്നതു മനുഷ്യനോടോ? എന്റെ ക്ഷമ അറ്റുപോകാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ?
ഞാന് മിണ്ടാതെയിരുന്നപ്പോള് നിത്യമായ ഞരക്കത്താല് എന്റെ അസ്ഥികള് ക്ഷയിച്ചുപോയി;
ഞാന് എന്തു പറയേണ്ടു? അവന് എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു, അവന് തന്നേ നിവര്ത്തിച്ചും ഇരിക്കുന്നു; എന്റെ മനോവ്യസനം ഹേതുവായി ഞാന് എന്റെ കാലമൊക്കെയും സാവധാനത്തോടെ നടക്കും.
സമാധാനത്തിന്നായി എനിക്കു അത്യന്തം കൈപ്പായതു ഭവിച്ചു; എങ്കിലും നീ എന്റെ സകലപാപങ്ങളെയും നിന്റെ പിറകില് എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞതുകൊണ്ടു എന്റെ പ്രാണനെ നാശകൂഴിയില്നിന്നു സ്നേഹത്തോടെ രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആകയാല് യഹോവേ, എന്റെ പ്രാണനെ എടുത്തുകൊള്ളേണമേ; ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിനെക്കാള് മരിക്കുന്നതു എനിക്കു നന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
സൂര്യന് ഉദിച്ചപ്പോള് ദൈവം അത്യഷ്ണമുള്ളോരു കിഴക്കന് കാറ്റു കല്പിച്ചുവരുത്തി; വെയില് യോനയുടെ തലയില് കൊള്ളുകയാല് അവന് ക്ഷീണിച്ചു മരിച്ചാല് കൊള്ളാം എന്നു ഇച്ഛിച്ചുജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിനെക്കാല് മരിക്കുന്നതു എനിക്കു നന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.